Die fijne lichte huiver van weleer

Met rode wangen en opgetrokken knietjes ín je rozebloemennachtpon (zodat er een soort tent ontstond) op de bank voor de buis; toen dit zó opwindend was en spannend… en alles verder zo veilig… met je natte haartjes steil achterover gekamd, sabbelend aan een pennywafel. 

Ondertussen…

Een reactie op “Die fijne lichte huiver van weleer”

  1. jwl zegt:

    Knots!

Reageer