Die fijne lichte huiver van weleer

Met rode wangen en opgetrokken knietjes ín je rozebloemennachtpon (zodat er een soort tent ontstond) op de bank voor de buis; toen dit zó opwindend was en spannend… en alles verder zo veilig… met je natte haartjes steil achterover gekamd, sabbelend aan een pennywafel.

Ondertussen…

1 reactie op “Die fijne lichte huiver van weleer

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>