Met andere woorden
De woorden ‘inspiratie’, ‘inspirerend’ en zelfs ‘geïnspireerd’ ontglipten mij nogal eens deze week op het werk. Dat is meestal geen goed teken. ‘Geïnspireerd’ is misschien het nieuwe ‘apart’. “Wat vind je ervan? ” “Tja. Apart wel.” Dit duidt op weinig goeds. “Hoe voel je je nu?” “Ja, geïnspireerd wel.” (stilte) “Ik heb echt weer inspiratie. Om dingen aan te pakken enzo.” Wat ik dan bedoel is dat ik zin heb om: a) een logje danwel boek te schrijven; b) mijn slaapkamermuren chocoladebruin en oudroze (of toch lime?) te verven; c) ‘Op weg naar het einde’ van Gerard Reve te lezen, ergens in de zon aan een meertje of in een stadspark; d) te fantaseren over het roer dat nog zesmaal omkan en welke kanten dat dan op zou kunnen; e) mijn autootje te pakken en richting Het Zuiden te rijden Zonder Enig Plan; f) nieuwe schoenen te kopen; g) a t/m f. Wat ik dus eigenlijk zeg, is: “Ik voel me geïnspireerd om met vanalles aan de slag te gaan maar op dat lijstje staan momenteel dan weer heel weinig dingen (lees: nul) waar u mij voor betaalt.” (Kijkt op klok. Ah. Kwart over vijf!)