Maar dan omgekeerd
Ja ja, vorig logje was wellicht onbegrijpelijk, ook voor mijzelf, maar soms móet dat gewoon even hè. Zo denk ik op de gekste momenten aan een cartoon van Gummbah waarbij een dikke vrouw met vet haar over een barkruk puilt -wellicht zwermen er wat vliegjes rond haar hoofd- en een man tegen haar zegt: “Wat doet een leuke vrouw als jij in een lichaam als dit?” Ha! Haha! Denk ik dan iedere keer opnieuw, terwijl ik toch helemaal niet zo’n Gummbah-liefhebber ben. Of wel? Ooit woonde ik in een huis waar de wc-deur volhing met Gummbah-cartoons. Ik ken ze nog steeds uit mijn hoofd; zie de zieke uitdrukking van de personages nog zó voor me. Fijn is dat. Eén ging zo: een mager mannetje met een wedstrijdnummer op zijn borst doolt verbijsterd en met grote schrikogen rond tussen twee kale bomen en een struik. Het onderschrift luidde zoiets als: ‘Het lukte de Tsjech Petr Kotulek om het wereldrecord verdwalen op twee bomen en een struik te zetten.’ Mij lukte het destijds om te verdwalen in een relatie met één persoon hoor! In een portiekwoning van 35 m2 in een grauw buitenwijkje! Ja-haa! Later stroopte ik alle Gummbah-cartoons van de wc-deur en verfde over de verschoten plekken heen, met glanzende, hagelwitte verf. De plekken waar ooit de cartoons zaten, bleven zichtbaar. Al had ik er alle potten stralend witte verf van de hele wereld tegenaan gesmeten, het mocht natuurlijk niet baten. Gelukkig maar.