De sijsjes en de merels
Ik loop nu al dagen rond met merkwaardige liedjes in mijn hoofd; mijn hersenen lijken verslaafd geraakt aan ‘Bij ons in de Jordaan’ en aan flarden als ‘Al die Amsterdamse mensen, al die lichtjes ’s avonds laat op het plein…’ Het gaat maar door, binnenin mijn hoofd. In de auto, onder de douche, achter de computer. Misschien komt het door carnaval; ik hoorde de hele dag krakers voorbij komen die ik nauwelijks verstond, laat staan mee kon zingen. Om toch tegemoet te komen aan de behoefte om vrij en onbezonnen mijn gemoed te luchten, verzonnen mijn hersenen een substituut in de vorm van ‘Bij ons in de Jordaan’ en andere krakers uit de crisisjaren. Vanochtend kwam er weer eentje bij. Ditmaal uit de jaren vijftig, vermoed ik, want ik weet in deze niets zeker.